Այսօր Երևանը սպասում է Ջենիֆեր Լոպեսի համերգին. իշխանության PR՝ կոռուպցիոն ռիսկերով

Նիկոլ Փաշինյանը տարիներ շարունակ խոսում է մի երկրի մասին, որտեղ կլինի արդարություն, թափանցիկություն, և պետական փողերը կծախսվեն մարդկանց կյանքի որակը բարձրացնելու համար։

Փաստացի մենք ստանում ենք այլ պատկեր․ պետությունը պետական բյուջեից հատկացրել է մոտ 6 միլիոն դոլար՝ Լոպեսի համերգի համար։

Խնդիրը Լոպեսը չէ։

Նա համաշխարհային աստղ է, և եթե մասնավոր բիզնեսը, նրան բերեր Հայաստան, ես խնդիր չէի ունենա՝ անկախ Լոպեսի մշակույթի վերաբերյալ իմ վերաբերմունոից:

Խնդիրը քաղաքական որոշման էությունը և դրա հետևանքներն են:

Մի քանի փաստ․

37 000 դոլար միայն սննդի առաքման համար,

185 000 դոլար հյուրանոցների համար,

հարյուր հազարավոր դոլարներ՝ «հատուկ ծառայությունների» և անհայտ ծախսերի համար։

Այս ամենը՝ Հայաստանի հարկատուների հաշվին, այն դեպքում, երբ նույն Նիկոլ Փաշինյանը խոստանում էր կոռուպցիայի բացառում և հաշվետվողականություն։

Իսկ ինչ կարելի էր անել նույն գումարով՝ թվերով

-Վերանորոգել առնվազն 15 գյուղական դպրոց:

-Ապահովել բնակարանով 150 զինծառայողի ընտանիք:

-Կամ հոգալ մոտ 10 000 մանկապարտեզի սաների մեկ տարվա սնունդը։

Միջազգային փորձը ցույց է տալիս, որ նման համերգները երբեք չեն ֆինանսավորվում պետական բյուջեից։

ԱՄՆ-ում, Եվրոպայում, նույնիսկ Դուբայում և Կատարում, դրանք կազմակերպում են մասնավոր ընկերությունները, բիզնես ռիսկի հաշվին։

Հայաստանում՝ հակառակ պատկերն է. պետությունը դառնում է շոու-բիզնեսի հովանավոր՝ քաղաքական շահերի և ընտրական հաշվարկների համար։

Իշխանությունն իր քաղաքացիների սոցիալական խնդիրները թողած, միլիոններ է ծախսում շքեղ շոուների վրա՝ սեփական PR-ի նպատակով:

Սա այլևս մշակութային միջոցառում չէ։

Սա քաղաքական որոշում է, որի հետևում երևում են կոռուպցիոն ռիսկեր և իշխանության մտահոգությունը ոչ թե մարդկանց, այլ սեփական վարկանիշի մասին։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Մակրոնի երրորդ շնորհավորանքը․ ծաղրա՞նք, լեգիտիմացո՞ւմ, թե՞ «ինքնիշխանության» «գնահատական»
• «Դարի ահաբեկչության» վարկածը փլուզվում է
• Իրավական «բեսպրեդելի» անտեսանելի զոհերը
• «Խաղաղության» վերսալյան մոդելը՝ տնտեսական դրսևորմամբ
• Գագիկ Ծառուկյանի կողքին՝ որպես սկզբունք, բայց «Դեմոկրատական այլընտրանքի» օրակարգով
• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր

Մեկնաբանություններ